Brzostowski brał udział w powstaniu listopadowym w randze kapitana. Po powstaniu osiadł w rodzinnych dobrach Sztabin, w województwie augustowskim, nad rzeką Biebrzą. Rozległe, ale zaniedbane dobra zaczął stopniowo przeistaczać i przy zastosowaniu mało jeszcze wówczas praktykowanego płodozmianu, Sztabin zasłynął wkrótce, jako jedno z przodujących gospodarstw. Był to początek Rzeczpospolitej Sztabińskiej, czyli eksperymentów społecznych i gospodarczych, dzięki którym powstawały szkółki wiejskie, sklepy włościańskie, kasy pożyczkowe czy lombardy. Z biegiem czasu wyrosły w Sztabinie kominy fabryczne, fabryka odlewów żelaznych, maszyn rolniczych i huta szkła, wprowadzono telegraf. Dzięki wprowadzonym reformom ciche i zapadłe strony zmieniły się nie do poznania. Praca społeczna w tak szerokich rozmiarach zaczęła wydawać obfite plony, zapewniając Brzostowskiemu wdzięczność włościan, dla których był przez całe życie dobrym panem i prawdziwym opiekunem.
Śmierć zaskoczyła Karola Brzostowskiego 25 lipca 1854 w Paryżu. Umarł w bezżennym stanie, a administratorem Sztabina został oficer b. wojsk polskich A. Gerschowa.
Cały artykuł znaleźć w naszych zbiorach oraz w serwisie polona.pl
Serdecznie zapraszamy!
